Jurk Floras, Rianne de Witte, lyocell met elastaan
Een paar weken geleden brak opeens de zon door. Zo maar, tijdens een paar gesprekken met andere zelfstandigen viel van alles op z’n plek. Ik schrijf al jaren over duurzaamheid en innovaties. Ik adviseer mensen over hoe ze mooier en aantrekkelijker kunnen worden, ik ben een overtuigd vegetariër en ik lees en schrijf veel over duurzame ontwerpen, producten en materialen. Ik ben erg gevoelig voor vormgeving en kleur, maar de mode volgen in mijn eigen kleding vind ik onbelangrijk; ik draag liever wat bij me past. Toch kreeg pas een paar weken geleden mijn focus, Sustainable Style, vorm.
Mijn oude naam, Style for Professionals, paste me niet meer. Het is voor mij niet belangrijk of mijn cliënten professionals zijn of niet. Waar het om gaat is dat ze aantrekkelijker willen worden en een individuele stijl willen ontwikkelen. Een duurzame stijl, omdat die gebaseerd is op hun individuele lichaamspatroon. En toch, ik miste nog iets. Ik werk niet alleen aan zelfvertrouwen door de individuele schoonheid en aantrekkelijkheid van cliënten centraal te zetten. Ik doe dat ook het liefst zonder schade aan andere mensen, het milieu of dieren, al valt dat in de praktijk niet mee. Ik wil niet alleen de wereld een klein beetje mooier maken, maar ook een klein beetje beter.
Mooier en beter gaan goed samen, denk ik. Als u weet wie u bent, wat u nodig hebt om uw aantrekkelijkste zelf te zijn, dan hebt u niet drie keer per jaar een nieuwe garderobe nodig. Alleen al weten wie u bent, hoe uw lichaamssignatuur is en daar uw aandacht op richten, biedt focus. Het ligt in het verlengde hiervan om open te staan voor producten die met meer zorg, aandacht en verantwoordelijkheidsgevoel gemaakt zijn.
Solace, gerecycled goud, fair trade citrien, Alberto Parada
Toen ik jaren geleden een programma begeleidde over het gebruik van dieren in onze technologische samenleving (bij het Rathenau Instituut) kreeg ik meer inzicht in wat we gewoonlijk liever verzwijgen: dat onze samenleving dríjft op het gebruik van dieren. Voor zowat alles wat we eten, gebruiken en dragen zijn dierproeven gedaan, of zijn dieren gedood. Geen leuk onderwerp, wel realiteit. Kijk bijvoorbeeld hier voor informatie over diergebruik bij schoenproductie. Het is me veel waard een klein beetje bij te kunnen dragen om de wereld ook voor dieren tot een betere plek te maken.
Natuurlijk gaat het niet alleen om dieren. Duurzaam produceren betekent ook geen schade toebrengen aan het milieu zonder die weer te herstellen en de rechten van mensen respecteren. Er zijn boeken, bibliothéken vol geschreven over wat duurzame productie betekent, wat sustainability is en wat het niet is. Geen eenvoudige materie. Mensen die verder kijken dan hun neus lang is ontdekken al snel dat de werkelijkheid ingewikkelder in elkaar zit dan aanvankelijk gedacht. Geheel duurzaam produceren is heel moeilijk. Ik geloof dan ook niet zonder meer dat producenten die beweren duurzaam te produceren, dat ook werkelijk helemaal doen, ook al willen ze dat misschien wel.
Dat geldt uiteraard ook voor webshops en producenten waar ik op deze website over schrijf. Ik kan niet alles weten. Ik moet het doen met informatie die producenten zelf verschaffen of die ik via andere kanalen achterhaal. Toch is gedesillusioneerd afhaken geen optie. Er is zoveel schoonheid te vieren en zoveel te genieten. Het is prachtig dat de tijd rijp is voor een meer bewuste levensstijl, dat veel mensen open staan voor een vleesloos dagje, een auto die minder CO2 uitstoot en biologische katoen van de Hema. Alle kleine stapjes zijn mooi meegenomen.
Jurk van Ivana Basilotta, gemaakt van peace silk
Ikzelf ben trouwens niet roomser dan de paus. Hoewel ik er liever niet bij stilsta hoe parels worden gekweekt, vind ik ze beeldschoon en draag ik ze ook. Ik weet alleen niet of ik ze opnieuw zou kopen. Als ik geen goed alternatief kan vinden koop ook ik leren schoenen. Zijde is een van de mooiste materialen die ik ken. Ik heb nog sjaaltjes van zijde, maar kopen doe ik het toch niet meer, omdat zijderupsen massaal de dood vinden in het productieproces. Er bestaat trouwens wel diervriendelijke zijde, daarvan is de jurk hiernaast gemaakt. Hier worden de zijdedraden pas geoogst als de rups al is vertrokken.
Gelukkig ontstaan er steeds meer mogelijkheden om te ruilen en worden materialen steeds meer hergebruikt. Zo verandert de wereld, neemt de kennis over productieprocessen toe en verschuiven mijn grenzen ook steeds een beetje. Want hoe meer ik weet, hoe meer ik gemotiveerd ben naar duurzamere alternatieven te zoeken. In alle vrijheid, en in de hoop dat we onderweg zijn naar een (nog) mooiere en betere toekomst.
